Bora Eğitimci
Kayıtlı Kullanıcı
Bir sabah, Eryaman'da bir kahve dükkanında oturmuş, etrafımdaki gençlerin gözlerindeki endişeyi izliyordum. Yüzlerinde sınav kaygısı, belirsizlik ve bir o kadar da umut vardı. Kimi arkadaşlarıyla gülüşerek sohbet ediyor, kimi ise kalemini kağıda vurup duruyordu. O an içimde bir şey kıpırdandı; gençlerin hayatı şekillendiren bu sınavlar için nasıl hazırlandıklarını merak ettim. LGS ve YKS... İki önemli dönüm noktası. Peki, bu sınavlara hazırlık sürecinde neler yaşanıyor?
Eryaman'daki matematik kursuna gelen öğrencilerin hikayeleri de bir o kadar etkileyici. Her biri, kendi hayatında önemli bir değişim yaşamak için buraya gelmiş. Bir gün, kursun kapısından içeri giren 16 yaşındaki Zeynep, daha önceki sınavında matematikten düşük not almıştı. O gün gözlerindeki kararlılığı gördüm. “Bu sefer yapacağım,” dedi, sesi titrek ama kararlıydı. Öğretmeni ona özel bir çalışma programı hazırladı. Zeynep’in azmi, diğer arkadaşlarına da ilham kaynağı oldu. Bazen bir tek kişinin çabası, gruptaki tüm enerjiyi değiştirebilir...
Bir başka gün, Ali ile tanıştım. O da Zeynep gibi hayalleri olan bir gençti ama matematikle arasındaki mesafe onu çok zorluyordu. “Abi, ben bu matematiği hiç sevmiyorum,” dedi, kollarını kavuşturmuş, yüzünde karamsar bir ifade. Ama derste, öğretmeni ona bir problem sorduğunda, birden gözleri parladı. Bir anda her şeyin mümkün olduğunu fark etti. “Demek ki bu işin bir sırrı var,” diye düşündüm. Hani bazen bir şeylerin mantığını kavramak, tüm kapıları açar ya... İşte Ali'nin o anki ruh hali tam da böyleydi.
Kursun atmosferi, gerçekten de cesaret verici. Öğrenciler sık sık birbirlerine yardım ediyor, grup çalışmalarıyla bilgilerini pekiştiriyorlar. İkili tartışmalar, bazen gülüşmelere dönüşüyor. “Ya bu matematik sorusu gerçekten böyle mi?” diye sorarak birbirlerini motive ediyorlar. Burada geçen her dakika, aslında bir fırsat. Hayatın onlara sunduğu bu şansı iyi değerlendirmeleri gerektiğini anlamaları çok önemli. Hani derler ya, “Ne ekersen onu biçersin,” işte bu ortamda bunu bizzat görmek mümkün.
Son olarak, Eryaman'daki bu matematik kursunun, sadece bilgi vermekle kalmayıp, aynı zamanda özgüven aşılayan bir yer olduğunu söyleyebilirim. Öğrenciler, daha önce hiç denemedikleri şeyleri deneyerek, kendi sınırlarını zorluyorlar. Bir gün, Hakan kursa gelmeden önceki günlerde sınav kaygısını yenerken, öğretmeni ona cesaret verdi. “Bunu yapabilirsin, Hakan. Senin içinde bu yetenek var,” dedi. Hakan, bunun farkına vardığında, sınavı çok daha rahat geçireceğini biliyordu. İşte, bu tür destekler, duygusal olarak da güçlenmelerine yardımcı oluyor.
Hikayeler bitmez, hayat devam eder. Ama Eryaman’daki bu matematik kursu, gençlerin hayatlarına dokunan bir yer. Burada geçmişin yüklerini bir kenara bırakıp, geleceğe umutla bakmayı öğreniyorlar. Belki de en büyük ders, sadece matematik değil... Hayatın kendisi. Herkesin içindeki potansiyeli keşfetmesi için bir adım atması gerektiğini unutmamak lazım…
Eryaman'daki matematik kursuna gelen öğrencilerin hikayeleri de bir o kadar etkileyici. Her biri, kendi hayatında önemli bir değişim yaşamak için buraya gelmiş. Bir gün, kursun kapısından içeri giren 16 yaşındaki Zeynep, daha önceki sınavında matematikten düşük not almıştı. O gün gözlerindeki kararlılığı gördüm. “Bu sefer yapacağım,” dedi, sesi titrek ama kararlıydı. Öğretmeni ona özel bir çalışma programı hazırladı. Zeynep’in azmi, diğer arkadaşlarına da ilham kaynağı oldu. Bazen bir tek kişinin çabası, gruptaki tüm enerjiyi değiştirebilir...
Bir başka gün, Ali ile tanıştım. O da Zeynep gibi hayalleri olan bir gençti ama matematikle arasındaki mesafe onu çok zorluyordu. “Abi, ben bu matematiği hiç sevmiyorum,” dedi, kollarını kavuşturmuş, yüzünde karamsar bir ifade. Ama derste, öğretmeni ona bir problem sorduğunda, birden gözleri parladı. Bir anda her şeyin mümkün olduğunu fark etti. “Demek ki bu işin bir sırrı var,” diye düşündüm. Hani bazen bir şeylerin mantığını kavramak, tüm kapıları açar ya... İşte Ali'nin o anki ruh hali tam da böyleydi.
Kursun atmosferi, gerçekten de cesaret verici. Öğrenciler sık sık birbirlerine yardım ediyor, grup çalışmalarıyla bilgilerini pekiştiriyorlar. İkili tartışmalar, bazen gülüşmelere dönüşüyor. “Ya bu matematik sorusu gerçekten böyle mi?” diye sorarak birbirlerini motive ediyorlar. Burada geçen her dakika, aslında bir fırsat. Hayatın onlara sunduğu bu şansı iyi değerlendirmeleri gerektiğini anlamaları çok önemli. Hani derler ya, “Ne ekersen onu biçersin,” işte bu ortamda bunu bizzat görmek mümkün.
Son olarak, Eryaman'daki bu matematik kursunun, sadece bilgi vermekle kalmayıp, aynı zamanda özgüven aşılayan bir yer olduğunu söyleyebilirim. Öğrenciler, daha önce hiç denemedikleri şeyleri deneyerek, kendi sınırlarını zorluyorlar. Bir gün, Hakan kursa gelmeden önceki günlerde sınav kaygısını yenerken, öğretmeni ona cesaret verdi. “Bunu yapabilirsin, Hakan. Senin içinde bu yetenek var,” dedi. Hakan, bunun farkına vardığında, sınavı çok daha rahat geçireceğini biliyordu. İşte, bu tür destekler, duygusal olarak da güçlenmelerine yardımcı oluyor.
Hikayeler bitmez, hayat devam eder. Ama Eryaman’daki bu matematik kursu, gençlerin hayatlarına dokunan bir yer. Burada geçmişin yüklerini bir kenara bırakıp, geleceğe umutla bakmayı öğreniyorlar. Belki de en büyük ders, sadece matematik değil... Hayatın kendisi. Herkesin içindeki potansiyeli keşfetmesi için bir adım atması gerektiğini unutmamak lazım…
