JadeAllegro
Kayıtlı Kullanıcı
Dershane gerekli mi, sorusu kafaları kurcalayan bir muamma. Birçok öğrenci, aileleriyle birlikte bu yolda yürürken bir yandan da kafalarındaki belirsizliği çözmeye çalışıyor. Bir arkadaşım vardı, Ahmet. Her yıl dershanelerin kapısından girip çıkarken, "Beni bu süreçte en çok yoran şey, acaba bu kadar zaman harcamak ne kadar mantıklı?" diye düşünürdü. Bir yandan da, çevresindeki herkesin dershaneye gittiğini görünce, "Ben de mi gitsem?" diye iç geçirdiği anlar olurdu.
Bazen, dershaneye gitmenin getirdiği o yoğun tempoyu düşündüğünde, "Acaba bu kadar stres yaşanır mı?" diye sormadan edemiyordu. Hani, bir yandan sınav kaygısı, diğer yandan dershane baskısı, insan kendini kaybetmeye başlayabiliyor. Bir tarafta, öğretmenlerin o derin bilgileri, diğer tarafta arkadaşların rekabetçi tavırları... Tam bir karmaşanın ortasında buluyorsun kendini.
Dershanelerin sunduğu kaynaklar, elbette bir avantaj sağlıyor. Ama bunu değerlendirip değerlendirmemek tamamen kişisel bir seçim. "Ya ben kendi başıma başarılı olamazsam?" düşüncesi, birçok öğrencinin kafasında yankılanırken, bazıları bu kaygıyı aşmayı başarıyor. Mesela, Zeynep, kendi başına çalışarak hedeflerine ulaştı. "Ben kendime güveniyorum," diyordu, "Dershaneye gitmesem de olur."
Tamam, dershaneler belirli bir disiplin sağlıyor, ama kim bilir? Belki de bazı öğrenciler için bu disiplin, kendi başlarına oluşturdukları çalışma düzeninden daha az verimlidir. Hani, bazen aileler de bu durumu sorguluyor. "Bizim evde çalışıyor, neden dershaneye gitsin ki?" diyorlar. Oysa, herkesin öğrenme şekli farklı. Kimi görsel, kimi işitsel, kimi de kinestetik... Her birinin kendi yolu var.
Birçok öğrenci, dershaneye gitmeden de başarıya ulaşmayı deniyor. Kendi kaynaklarını kullanıyor, internetten videolar izliyor, akranlarıyla birlikte çalışıyor. "Öğrenmek için illa bir dershaneye gitmek şart mı?" diye sormadan edemiyor insan. Belki de bu, kişisel motivasyon ve öz disiplinle daha çok ilgili.
Dershaneye gidenler de en az gitmeyenler kadar farklı hikayelere sahip. Bazıları, orada bulduğu arkadaşlıkların, hayatlarında nasıl büyük bir yer kapladığını anlatıyor. "Ders çalışmayı sevmesem de, arkadaşlarla birlikte daha eğlenceli," diyorlar. Ama orada yaşanan stres, kaygı ve zaman baskısı da cabası.
Bir başka gerçek ise, herkesin dershaneye girmeden de başarıyı yakalayabileceği. Hani, herkesin kendi yolunu bulması gerekiyor. Kimi zaman kendi başına çalışmak, kimi zaman grup halinde çalışmak... Herkesin öğrenme süreci farklı. "O yüzden, dershane şart mı?" sorusunun yanıtı da kişiden kişiye değişiyor.
Sonuçta, dershane ya da kendi başına çalışma... İkisi de öğrencinin yolculuğunda farklı renkler katıyor. Ahmet, Zeynep ve daha birçok öğrenci, sonunda kendi yollarını buluyor ve bu süreçte yaşadıkları, onları daha güçlü kılıyor. Herkesin hikayesi farklı, herkesin savaşı kendine özgü... Bunu unutmayalım.
Bazen, dershaneye gitmenin getirdiği o yoğun tempoyu düşündüğünde, "Acaba bu kadar stres yaşanır mı?" diye sormadan edemiyordu. Hani, bir yandan sınav kaygısı, diğer yandan dershane baskısı, insan kendini kaybetmeye başlayabiliyor. Bir tarafta, öğretmenlerin o derin bilgileri, diğer tarafta arkadaşların rekabetçi tavırları... Tam bir karmaşanın ortasında buluyorsun kendini.
Dershanelerin sunduğu kaynaklar, elbette bir avantaj sağlıyor. Ama bunu değerlendirip değerlendirmemek tamamen kişisel bir seçim. "Ya ben kendi başıma başarılı olamazsam?" düşüncesi, birçok öğrencinin kafasında yankılanırken, bazıları bu kaygıyı aşmayı başarıyor. Mesela, Zeynep, kendi başına çalışarak hedeflerine ulaştı. "Ben kendime güveniyorum," diyordu, "Dershaneye gitmesem de olur."
Tamam, dershaneler belirli bir disiplin sağlıyor, ama kim bilir? Belki de bazı öğrenciler için bu disiplin, kendi başlarına oluşturdukları çalışma düzeninden daha az verimlidir. Hani, bazen aileler de bu durumu sorguluyor. "Bizim evde çalışıyor, neden dershaneye gitsin ki?" diyorlar. Oysa, herkesin öğrenme şekli farklı. Kimi görsel, kimi işitsel, kimi de kinestetik... Her birinin kendi yolu var.
Birçok öğrenci, dershaneye gitmeden de başarıya ulaşmayı deniyor. Kendi kaynaklarını kullanıyor, internetten videolar izliyor, akranlarıyla birlikte çalışıyor. "Öğrenmek için illa bir dershaneye gitmek şart mı?" diye sormadan edemiyor insan. Belki de bu, kişisel motivasyon ve öz disiplinle daha çok ilgili.
Dershaneye gidenler de en az gitmeyenler kadar farklı hikayelere sahip. Bazıları, orada bulduğu arkadaşlıkların, hayatlarında nasıl büyük bir yer kapladığını anlatıyor. "Ders çalışmayı sevmesem de, arkadaşlarla birlikte daha eğlenceli," diyorlar. Ama orada yaşanan stres, kaygı ve zaman baskısı da cabası.
Bir başka gerçek ise, herkesin dershaneye girmeden de başarıyı yakalayabileceği. Hani, herkesin kendi yolunu bulması gerekiyor. Kimi zaman kendi başına çalışmak, kimi zaman grup halinde çalışmak... Herkesin öğrenme süreci farklı. "O yüzden, dershane şart mı?" sorusunun yanıtı da kişiden kişiye değişiyor.
Sonuçta, dershane ya da kendi başına çalışma... İkisi de öğrencinin yolculuğunda farklı renkler katıyor. Ahmet, Zeynep ve daha birçok öğrenci, sonunda kendi yollarını buluyor ve bu süreçte yaşadıkları, onları daha güçlü kılıyor. Herkesin hikayesi farklı, herkesin savaşı kendine özgü... Bunu unutmayalım.
